Blog

Halverwege mijn uitleg voel ik het kantelen.
Niet luid, niet dramatisch. Subtiel. Een blik die wegglijdt. Een hand die onder tafel verdwijnt. Een lichaam dat begint te wiebelen alsof de stoel plotseling te klein is geworden.

Wat kijk ik elk jaar weer uit naar december. Schoentjes bij de schoorsteen, fonkelende lichtjes in huis, surprises knutselen, samen mooie hapjes bedenken voor het kerstdiner op school, helpen met kerststukjes… Het is een warme, gezellige maand. En ja, vooruit — ook een tikkeltje hectisch. Maar dat hoort er misschien wel een beetje bij.

"Doe je ogen dicht, wees heel stil en stel je voor…
…dat je heerlijk in zachte wolken ligt. Het wattendons voelt aangenaam tegen je huid. Je armen, benen en buik worden licht. Je zweeft. Alles ontspant. Zorgen en vervelende gedachten drijven langzaam weg…"