Wie, wat, hoe en waar

Rianne

Studio Ikigai heb ik opgericht met het doel om kinderen te leren ontspannen. Ik sta inmiddels meer dan 20 jaar voor de klas, ben natuur- en techniekcoördinator en verzorgt daarnaast een naschools aanbod op het gebied van wetenschap, techniek en bouwkunde.

Dit jaar heb ik een blotevoetenpad gecreëerd in de schooltuin die ik in beheer heb. De naam van het pad zegt genoeg: schoenen en sokken uit en vervolgens op je blote kakkies over het pad lopen. Je beleeft de natuur zo tot in je tenen. Kriebelende grassprieten, fluweelzacht zand en heerlijk prikkelende schelpjes. Op je blote voeten voel je precies op welke ondergrond je loopt en sta je letterlijk in contact met de natuur.

Naast dit alles ben ik bestuurder van Theater De Buurvrouw en theatermaker. Ik schrijf voorstellingen voor peuters, kleuters en hun broers en zussen. Als (Tante) Kaatje speel ik interactieve muzikale voorstellingen. Het publiek wordt actief betrokken door middel van herkenbaar spel. Ik maak onderwerpen die bij de belevingswereld van jonge kinderen horen op een grappige en liefdevolle manier bespreekbaar.

Mijn passie ligt bij kinderen; de openheid, het pure en enthousiasme vind ik geweldig. Ik merk dat kinderen van deze tijd het best pittig hebben om hun hoofd boven water te houden in een maatschappij waarin veel prikkels zijn, alles snel gaat en er veel van hen wordt verwacht.

Als juf maak ik dagelijks mee dat kinderen zich moeilijk kunnen concentreren en overprikkeld zijn. In de groep besteed ik daarom elke dag aandacht aan ontspanning en beweging. De dag start met een verhaal uit de Wensster. Kinderen vinden een moment van rust en aandacht voor zichzelf heerlijk. Elkaar even masseren aan het einde van de les is iets waar ze regelmatig om vragen. Juf mogen we nog even?

Ikigai

Een fraai klinkend Japans begrip. Het staat voor het gevoel een zingeving in het leven te zien, iets te hebben waarvoor iemand leeft. Mensen met veel ikigai weten waarvoor ze 's ochtends opstaan. Bovendien hebben ze een hogere levensverwachting dan de mensen met weinig ikigai. Ik hoorde het tijdens een cursus Mindfulness en mijn interesse was gewekt. Ik was vooral enthousiast over het feit dat de Japanners een woord kennen voor het gevoel het leven als zinvol te zien. Zo'n term hebben wij niet.

Volgens de Japanse traditie heeft iedereen een ikigai, een reden van bestaan. Als je je bestaan als zinvol ervaart, weet waarvoor je leeft, beschik je vanzelfsprekend over meer energie en levenslust dan iemand die de zin van zijn leven niet inziet.

Wat zijn precies de geheimen van de inwoners van het Japanse Eiland Okinawa op het gebied van mind & body? Op dit eiland wonen meer gezonde en actieve honderdjarigen dan waar dan ooit ter wereld.

1. Een van de geheimen van de inwoners van Ogimi is hun gemeenschapsgevoel. Zelfs kinderen wordt hier 'yuimaaru' overgebracht, ofwel teamwerk. De een helpt de ander.
2. Vriendschappen koesteren en bouw een 'moai' om je heen, een groep mensen met dezelfde interesses die altijd voor je klaarstaat.
3. Geen zware maaltijden gebruiken en eten tot je 80% vol zit. Dit noemen ze 'Hara hachi bu' en het is veel gezonder voor je lichaam.
4. Voldoende rust nemen.
5. Dagelijks bewegen: niet te veel en niet te weinig. Matig intensief zoals ze zelf zeggen.
6. Wat de blauwe zones ook met elkaar gemeen hebben is dat mensen genieten van lekker eten en daar, met vrienden en familie, de tijd voor nemen.
7. Je ikigai vinden en dus je levensvreugde.
8. Blijf actief en ga nooit met pensioen. Hou altijd een doel waarvoor je je bed uit komt. Mensen in Japan blijven zelfs na hun pensioen actief. Ze blijven het werk doen dat ze leuk vinden zolang hun gezondheid het toelaat. Een Japans gezegde is dan ook: 'Alleen wie bezig blijft wil honderd worden.'
9. Wat de 'Blauwe Zones' in ieder geval gemeen hebben is dat de zon er veel schijnt, werkelijke verbinding met de mensen in hun leven en werk weinig stress (ook al werken ze hard). Ook hebben ze een rijk sociaal- en familieleven.
10. Maak je los van sleur en begin te doen wat je altijd al écht wilde doen.